هورموندرمانی برای زنان یائسه بالای ۶۵ سال خطری ندارد
خطرات پنهان استفاده از هورموندرمانی پس از ۶۵ سالگی بسته به نوع، روش مصرف و دوز مصرفی زنان متفاوت است
با بالارفتن سن، یائسگی و تغییرات هورمونی زنان آغاز میشود که تاثیرات جسم و روحی دارد. به همین دلیل هورموندرمانی (Hormone therapy) موضوعی بحثبرانگیز برای زنان بوده است. پس از تحقیقی جنجالی در اوایل دهه ۲۰۰۰، برخی پزشکان از ارتباط درمان علائم یائسگی و افزایش خطر ابتلا به سرطان و همچنین بیماریهای قلبی خبر دادند.
نتایج این تحقیقات در حال حاضر قطعی تلقی نمیشوند و تردیدهای زیادی در بهکارگیری این نوع درمان هم برای پزشکان و هم برای زنان یائسه، به ویژه پس از ۶۵ سالگی، وجود دارد.
به گزارش یاهولایف، طبق پژوهشی جدید هورموندرمانی برای زنانی که بیش از ۶۵ سال دارند مناسب است، اما میزان و زمان انجام آن مهم است.
در این پژوهش، که در مجله «یائسگی» (Menopause) منتشر شد، دادههای ۱۰ میلیون زن مسن را در سالهای ۲۰۰۷ تا ۲۰۲۰ تجزیهوتحلیل شده است. محققان به این نتیجه رسیدند که خطرات بالقوه استفاده از هورموندرمانی پس از ۶۵ سالگی به نوع، روش و میزان مصرف داروهای هورمونی بستگی دارد.
محققان به این نتیجه رسیدند که، تنها براساس سن، قانونی کلی برای توقف هورموندرمانی وجود ندارد و هورموندرمانی پس از ۶۵ سالگی ممکن است برای مقابله با عوارض یائسگی موثر باشد. شیوههای مختلف هورموندرمانی با دوز پایین و شکل غیرخوراکی، با افزایش سن زنان اهمیت بیشتری پیدا میکند.
هورموندرمانی چیست؟
هورموندرمانی، که «درمان جایگزینی هورمون» نیز نامیده میشود، دریافت هورمون استروژن و در مواردی پروژسترون است که جایگزین هورمونهایی میشوند که در دوران یائسگی ترشح نمیشوند.
بنابر اعلام کالج آمریکایی متخصصان زنان و زایمان، هورموندرمانی بهترین درمان علائم شدید یائسگی، ازجمله گُرگرفتگی، تعریق شبانه، خشکی واژن و تحلیل تراکم استخوان است.
تحقیقی که در سال ۲۰۲۳ منتشر شد، نشان داد افرادی که هورموندرمانی را در آغاز یائسگی شروع کردند با خطر ابتلا به پروتئین تاو (Tau) در مغز – عامل اصلی بیماری آلزایمر – روبهرو نیستند. بر همین اساس محققان به این نتیجه رسیدند که هورموندرمانی خطر ابتلا به آلزایمر را کاهش میدهد.
